જ્યારે જણાવું કેફિયત

ખુશ રાખવા માટે તને, કેટલું હવે સાહસ કરું;
જ્યારે જણાવું કેફિયત, લાગે તને, ફારસ કરું.

આ જિંદગીના રણ મહીં, ઓ ઝાંઝવા, તું સાથ દે;
તૃપ્તિ મને થઈ ગઈ છે પણ, તારા લીધે તરસ કરું.

મંજૂર જો થઈ જાય તું, રોમાંચ ના રહે સહેજ પણ;
તું પાડવાની હોય ના, તો પ્રેમનું સાહસ કરું!

એ શ્યામ શાથી હોય છે, ઓછાયા લોકોના બધે;
આવે સમીપે મારી તું, તો એમને સરસ કરું.

લે છે છુપાવી આંખને, લૂછી દે છે તું આંસુને;
જો આપે બે-ત્રણ બુંદ તો, પથ્થરને હું પારસ કરું.

જુલમી બની ગયું એક દુઃખ, એ વાત તારી જાણું છું;
લઈ આવ તું મારી ગઝલ, તારા વિષે સિફારસ કરું!

લાગ્યો જરા ડર મોતનો, એ કારણે મારા મરણ;
આ જિંદગીને કેટલી તારા વગર નીરસ કરું.

કેફિયતઃ બયાન, હકીકત.
ફારસઃ હસવા જેવું કામ કે વર્તન,પ્રહસન.
ઓછાયાઃ પડછાયા.
પારસઃ સ્પર્શ થતાં લોખંડનું સોનું બની જાય એવી માન્યતા.
સિફારસ કરવીઃ ભલામણ કરવી, લાગવગ માટે કોઈને વાત કરવી.

ખુમારીવાળી ગઝલો ગુજરાતી ભાષામાં બહુ ઓછી લખાય છે.(compare to Urdu and Hindi)
એક કિસ્સો યાદ આવી ગયો તો આ રચના થઈ ગઈ. આમેય “ગા ગા લ ગા” છંદ માટે ખુમારીનો વિષય સારો.